Mohammed woont al meer dan 20 jaar in Nederland. In Algerije werden verhalen verteld over het mooie Nederland, waar iedereen welkom is en waar je prima een tijdje wat kan werken om rijker terug te keren. In Algerije was het toen niet veilig en voor vele jongemannen waren er nauwelijks toekomst mogelijkheden. Dus een tijdje vertrekken en geld verdienen is dan een aantrekkelijk vooruit zicht. Na een lange reis belande Mohammed in Nederland waar hij al snel tot ontdekking kwam dat het hier helemaal niet zo fijn was. Op advies van ‘vrienden’ heeft hij nooit asiel aangevraagd, want de kansen waren klein en bovendien zou hij immers na een tijdje weer vertrekken.
Het liep anders….. Verliefd op een Hollandse vrouw probeerde hij hier te blijven, kreeg een dochter, maar de relatie liep stuk. Nu zit Mohammed hier verloren en gedwongen tussen twee landen in. Algerije is zijn thuisland en dagelijks laat hij met behulp van facebook zien wat er allemaal gebeurd in zijn land. Hij is trots en verdrietig tegelijk. ‘De fransen hebben alles kapot gemaakt, zoals ze dat nu weer doen in CAR en Mali’; ‘De president en ministers zijn allen corrupt en maken het land kapot’. Teruggaan is echter ook geen optie, want zijn dochter is hier. ‘Niemand kan tussen mij en mijn dochter komen’. Het verhaal van de man die hier ook een dochter heeft en werd eind februari werd uitgezet naar Guinee, laat hem maar niet los. Je leest de angst uit zijn ogen, wat begrijpelijk is. Regelmatig heeft hij in vreemdelingenbewaring gezeten en vertrouwen doe je dan pas na hele lange tijd. Dus geen foto’s, geen drukke groepen, dan is Mohammed snel verdwenen.
Gelukkig voelt hij zich thuis is Villa Vrede, waar hij het ‘manusje van alles is geworden’ en altijd bereid wat te doen. Maar langskomen tijdens de feestelijke opening…… dat is toch een brug te ver!