Veertien jaar geleden kwam Hamid aan in Nederland. Op een groot schip maakte hij de reis van Algerije naar Nederland. In zijn eigen land was er sprake van oorlog en overleven lukte niet meer. Hij stond voor de keuze zijn land te verlaten en hiermee alles achter te laten of te blijven leven in angst. Hamid koos ervoor om eigen land te verlaten, in de hoop om een nieuw en mooi bestaan in Nederland op te bouwen. “Een land vol kansen”, zoals hij dacht.

Een nieuw bestaan heeft Hamid zeker. Een mooi bestaan is een ander verhaal. Hamid vertelt dat hij graag de handen uit de mouwen wilt steken en wilt werken aan zijn toekomst, maar dat dit niet mogelijk is. Hij vertelt dat het niet toegestaan is om te werken en dat het ernstige gevolgen kan hebben, wanneer je dit wel doet. Dit heeft hij zelf ondervonden. Hamid is meerdere malen opgepakt en heeft een aantal keren in de gevangenis moeten verblijven. Verschrikkelijk vond hij het en wilt dit niet meer meemaken.
Werken is dus geen optie. Toch vindt Hamid het fijn om op een andere manier actief bezig te zijn. Villa Vrede biedt hem de mogelijkheid om gebruik te maken van zijn vaardigheden. Een van deze vaardigheden is koken. Hamid werkte vroeger in een restaurant en genoot hier enorm van. Graag houdt hij deze passie levend. Dit doet hij door voor de gehele groep van Villa Vrede te koken. Niet alleen kan Hamid heerlijk koken, maar is hij ook erg zorgzaam. Hij voelt zich verantwoordelijk voor de hele groep en zorgt ervoor dat iedereen het naar zijn zin heeft in Villa Vrede. Dat vindt hij erg belangrijk.